 |
04:00 Minutos
CASTRO BORNEIRO CABANA - CORUÑA O Castro de Borneiro é un poboado da Cultura Castrexa datado a finais da Idade do Bronce e que ten sido obxecto de escavacións arqueolóxicas e traballos de consolidación que permiten a súa visita. O castro, tamén coñecido como A Cibdá, situado na parroquia de Borneiro no concello coruñés de Cabana de Bergantiños, a 500 metros da estrada LC-430 de Ponteceso a Baio. Foi o primeiro castro galego en ser datado cientificamente co método do Carbono 14 en Galicia. Estivo habitado entre os séculos VI ac eo I dc Nel non se observaron sinais de romanización. A súa ubicación é un tanto atípica, nunha ladeira orientada ao leste que baixa cara un regato, a unha altura de 200 metros. Descuberto en 1924 polo xeógrafo Isidro Parga Pondal e Pérez Bustamante, comezouse a excavar nos anos 30 por Sebastián Gonzalez García-Paz, reanudándose nos anos 70 (por Jorge Juan Eiroa) sendo na década dos 80 cando se realicen as excavacións mais senlleiras por parte de Ana Romero Masiá. Nelas atopáronse múltiples fragmentos de cerámica indíxena, utis de bronce e ferro, muiños de pedra, fusaiolas, fíbulas, moldes de fundición ou contas de vidro, hoxe en día expostos no Museo Arqueolóxico de A Coruña. Na actualidade presenta excavados un total de 36 construcións (case as tres cuartas partes da súa extensión total). A acrópole está rodeada por un foxo e dous muros defensivos en todo o seu perímetro, excepto no lado leste onde a acentuada pendente do terreo actúa como defensa ...
|
 |
53 Segundos
festas
|
 |
07:15 Minutos
Un loquendo que hice por aburrimiento, así que no espero risas. Puntúen y comenten. Lo he hecho para el torneo loquendero de osquititar
|
 |
|
 |
04:06 Minutos
|
 |
04:32 Minutos
|
 |
04:32 Minutos
|
 |
02:11 Minutos
DOLMEN DE DOMBATE CABANA - CORUÑA O dolmen de Dombate sitúase na parroquia de Borneiro do concello de Cabana de Bergantiños, na Comarca de Bergantiños. Perto del atópanse outros monumentos coñecidos pola existencia de arte parietal: Pedra Cuberta e Casa dos Mouros. Construíuse na primeira metade do IV milenio ea cámara a finais dese mesmo milenio. Foi usado en diferentes épocas e evidenciouse un uso que vai dende o ano 3.800 ac ata o 2.700 ac, momento no que se clausura o monumento. No século XIX o historiador Manuel Murguía xa escribe sobre o dolmen, e no ano 1885 o poeta Eduardo Pondal inmortalizouno nun poema en Queixumes dos Pinos. Foi excavado polo arqueólogo José María Bello Dieguez nos anos 1987, 1988 e 1989. O túmulo, ou mámoa, ten uns 24 m. de diámetro e 1,80 m. de altura. Consta dunha camada de terra escura recoberta parcialmente por unha coiraza pétrea formada por pedras planas depositadas horizontalmente que marcan o perímetro e pedras ben trabadas no interior. Sospéitase que orixinalmente o túmulo recobría até á altura do corredor e que a anta ficaba á vista. A anta consiste nunha cámara poligonal ancha formada por sete ortóstatos, un dos cales mide 4,64 x 3 m, e un corredor de tres tramos, ben diferenciado en planta e en sección. A entrada estaba pechada cunha lousa vertical recoberta de pedras. Entre algúns ortóstatos colocáronse lousas alongadas polo exterior para contribuír a fechar o oco. As gabias de substentación atinxen profundidades de 140 cm. na ...
|
 |
35 Segundos
Un grupo de visitantes en el castro de Borneiro, en Cabana de Bergantiños.
|
 |
02:34 Minutos
Competición de ebros en Fornelos rider
|
 |
38 Segundos
|
